เขียนถึงคนบนฟ้า - writing to person on the horizon

To you, one of the best person in my life..

Thanks for teaching me the feelings of sadness and happiness,,

English Translation:

Just realized how tiring it has been since,

having to spend my life alone without you

Right after you left me, every morning when I look at the sky

I feel so lonesome

I know life must go on, but I have no idea what to go for

The stars I have grabbed, today who am I gonna share with?

Standing and looking at the horizon, Are you also looking at me?

The love of my life, I terribly miss you.

Although it is too late to say this word today

but, Can you hear me? I still love you.

I just realized how sweet of your embrace is,

when you had gone so far out of my sight

Using both of my hand grabbing onto you but I get nothing

yesterday, our small room looked too tiny

but today it seems too big for me to sleep alone

Thai Translation:

เพิ่งรู้ว่าเหนื่อยแค่ไหน ที่ต้องใช้ชีวิตลำพัง
ฟ้าทุกเช้ามันอ้างว้าง ตั้งแต่เธอจากไป
ชีวิตต้องเดินก็รู้ แต่ไม่รู้จะเดินเพื่อใคร
ดาวบนฟ้าคว้ามาได้ ใครจะร่วมชื่นชม
ยามค่ำคืนยังยืนมองขอบฟ้า เธอสบตากับฉันบ้างหรือเปล่า
คิดถึงเธอ คนที่ดีที่สุด ถึงแม้ได้พูดในวันที่มันสาย
ยังคงรักเธอ เธอได้ยินฉันมั้ยอยู่แห่งไหน หัวใจมีแต่เธอ
เพิ่งรู้ว่ากอดมันหวาน เมื่อเธอนั้นไปไกลลับตา
ใช้ทั้งสองมือไขว่คว้า คงไม่มีค่าใด
ห้องน้อยของเธอกับฉัน ที่วันนั้นมันดูแคบไป
เพิ่งจะรู้มันกว้างใหญ่ เกินจะนอนคนเดียว

ข้ามฟ้ามาร้องไห้

เจี๊ยบ วรรธนา - ข้ามฟ้ามาร้องไห้
เนื้อร้อง/ทำนอง วรรธนา วีรยรรธน
เรียบเรียง ภิทรู พลชนะ

จะแอบคิดถึงเธอ.. จนกว่าดาวดวงสุดท้าย จะหายไป

จนกว่าฟ้าจะมีแสงของวันใหม่ ปลดปล่อยความรู้สึก ที่ฝังอยู่จนลึก

เหน็บหนาวกลางผืนทราย นั่งอยู่จนเป็นคนสุดท้ายของกองไฟ

กอดตัวเองด้วยอ้อมแขนที่ไม่ใช่ กาลครั้งหนึ่ง ซึ่งเคยมีเธอ

พาตัวเองมาตั้งไกล มาเพื่อร้องไห้ ปล่อยน้ำตาให้ไปตามทาง

พาตัวเองข้ามฟ้ามา เพียงเพื่อจะพบว่า.. ไม่เคย ลืมเธอ..

เหน็บหนาวกลางผืนทราย นั่งอยู่จนเป็นคนสุดท้ายของกองไฟ

กอดตัวเองด้วยอ้อมแขนที่ไม่ใช่ กาลครั้งหนึ่ง ฉันเคยมีเธอ

พาตัวเองมาตั้งไกล มาเพื่อร้องไห้ ปล่อยน้ำตาให้ไปตามทาง

พาตัวเองข้ามฟ้ามา เพียงเพื่อจะพบว่า.. ไม่เคย ลืมเธอ..

พาตัวเองมาตั้งไกล มาเพื่อร้องไห้ ปล่อยน้ำตาให้ไปตามทาง

พาตัวเองข้ามฟ้ามา เพียงเพื่อจะพบว่า.. ครั้งนี้ก็ยังไม่ลืม..

What would you choose to live with between Reality and Dream?

Yesterday was Sunday ;;(^^);;

I went out with my friend for lunch at Korean place in Pleonchit Center Building,, after we done eating... it was sunday, i think there wouldn't been any traffic jam ---- but the traffic was very bad, real bad// that is why they called "bangkok"// even if sunday,, the streets still be filled with a number of cars heading to the department stores -_-"

it is good that I don't drive in the city of bangkok! coz' I am kind of person who could falls sleep within a minute after getting in a car!, everytime I feel the cool air buffering through my face>> I would think it is time for me to sleep :P so it happened yesterday, while my friend was driving, when we stuck on the road I was having a good time sleeping :D good job,, after lunch then bed time !!

What would you choose to live with between Reality and Dream?

ไม่มีใครรู้หรอกว่า ความฝันที่ตามหา กับความจริงที่อยู่ตรงหน้า อันไหนสำคัญมากกว่ากัน

ชีวิตก็คือคำตอบของการค้นหา ความสำคัญของทั้งสองสิ่งนี้

สำหรับตัวฉันเอง ก็อาจจะยังไม่มีคำตอบ ที่เหมาะและดีที่สุดให้กับตัวเอง ก็ได้

เพราะ ไม่มีใครรู้อนาคต ได้หรอก

ในตอนนี้ฉันจึงยังคงหาคำตอบที่ดีที่สุดให้กับตัวเองไม่ได้เลย

แต่มีอยู่สิ่งหนึ่งที่ฉันพอจะทำได้ นั่นก็คือ คิดถึงสิ่งที่ดีที่สุด สิ่งที่ควรทำที่สุด

ณ ตอนนี้ ณ เวลานี้ และทำมันให้มีค่ามากที่สุด

ดังนั้น ระหว่างความฝัน และความจริงของฉัน อาจจะทำพร้อมๆกันไปไม่ได้

ฉันจึงตัดสินใจเลือกที่จะอยู่กับความจริง ในวันนี้

แต่ก็ยังค่อยๆสร้างและทำให้ความฝันของตัวเองก่อตัวเป็นรูปเป็นร่างต่อไป

การเดินทางของฉันต่อไปจากนี้

ไม่รู้ว่าจะมีอะไรเกิดขึ้นในหนทางข้างหน้าบ้าง

ไม่รู้ว่าจะต้องเสียใจกับสิ่งที่ฉันได้เลือกวันนี้แล้วหรือเปล่า

คำตอบของวันนี้ จะเป็นคำตอบที่ดีและเหมาะสมที่สุดของวันนี้

แม้คำตอบอีกหลายคำตอบต่อไปจากนี้ อาจจะทำให้ต้องสูญเสียบางอย่างไปบ้าง

หรือได้รับอะไรบางอย่างมาบ้าง...............

ฉันก็จะไม่เสียใจกับมัน............อีกแล้ว

I have been trying to figure it out for the past 6 months, and right now I have got the answer which I am not really sure it is the right one for myself or not---

"I could not be chasing my dream, if my heart still having many worries in my life"

but I will find my way.....to make both happens

I won't be crying if the result from what I choose is not good for me,,

I won't be running away from wherever I am,,

To lovely Pittsburgh

just check out the old photos,,, get a feeling happy and somehow sadden..

when I was in the States, I could say that there were lot of nice times spent with many friends \\^^// eventhough, we were not actually shares the same values of life or speaks the same languages but by some means, people all around the world come to States to speak ENGLISH and that is the result why we could understand each other ^^; and we definitely could have so much fun together!!

I have really missed that time,, sad times and nice times !! I think it worth enough to have those kind of relationship even if now, some of us have not been in touch anymore…however, when we have sometimes, we recall, we recognize the days we shared so much fun…It is enough for our friendship, am I right??

not only people I have missed,, but I also missed the places I have been to. It is sure I could recall every streets I used to walk since I have a good sense of recognition!!

Pittsburgh is still the second best place in the world next from my own country!

I MISS U PITTSBURGH; WALLNUT STREET; GIANT EAGLE ON CENTRE AVE.; SHADYSIDE; SQURREL HILL; DOWNTOWN, and etc.