อะไรที่หล่อหลอมให้ไทยเป็นไทย?

ในเวลาแบบนี้ คำตอบที่พอจะนึกได้ ก็คงเป็น พระเจ้าอยู่หัว และ เพลงชาติไทยที่เมื่อได้ยินเมื่อไหร่เราก็จะหยุดยืนตรง

ฉันรู้สึกปลื้มใจทุกครั้ง(ไม่ได้เว่อร์เลยนะ) ทุกๆวันเวลาหกโมงตรง บน BTS station จะเปิดเพลงขาติไทย แล้วทุกคนก็จะหยุดยืนตรงอย่างพร้อมเพรียงกัน เล่นทำเอาชาวต่างชาติ(นักท่องเที่ยว) ที่เดินๆอยู่กันอยู่แอบงงกันไปว่า เกิดอะไรขึ้นกับคนพวกนี้ จากที่ทุกคนแย่งกัน แข่งขันกัน แต่นี่เพลงอะไร ทำไมตรงหยุดยืนตรงกันไปสองนาทีเศษๆ เหมือนโลกหยุดหมุน เวลาหยุดเดิน ว่ากันไปทางนั้นก็ได้ ฮ่าๆ ถึงแม้ว่าทุกคนจะไม่ได้ยืนตัวตรงแน่ว เหมือนตอนที่เราๆอยู่โรงเรียนประถม-มัธยม แต่มันก็ยังเป็นภาพที่น่ามอง มองแล้วไม่เบื่อ มองแล้วมันชื่นใจ ปลื้มใจ บ้านเมืองก็ยังมีปัญหามืดกันไปหลายร้อยด้าน พอถึงเวลาหกโมงตรง เลิกทะเลาะกันชั่วคราว ขอรักชาติก่อน แล้วไว้หลังเพลงชาติจบ ก็ค่อยว่ากันใหม่ ฮ่าๆ มันทำให้รู้สึกดี เพราะความเป็นจริงแล้ว เราจะทะเลาะกันไปขนาดไหน แต่ก็มีสิ่งที่หล่อหลอมจิตใจของเราเข้าไว้ด้วยกัน อย่างแนบแน่น คือความรักที่มีต่อในหลวง ประเทศชาติ แม้มันจะเป็นสิ่งที่เรามองไม่เห็นหรืออาจจะลืมๆกันไปชั่วครั้งชั่วคราว พอถึงเวลาที่ต้องทำหน้าที่ในฐานะคนไทยแล้วละก็ ทุกคนก็พร้อมใจกันเป็นอย่างดีเลยทีเดียว

หลังจากที่ตัวฉันเองได้มีโอกาสไปใช้ชีวิตอยู่เมืองนอกมาก็นานเกือบสามปีได้ ขอบอกตรงๆเลยว่า ก่อนไปกับหลังไป รูปแบบความคิดเปลี่ยนไปนิดนึงโดยที่ตัวเองไม่รู้ตัวเลยว่า ความเป็นคนไทยที่ว่าดีแสนดี บางทีกลับมาทำร้ายตัวมันเองอย่างแสนสาหัส เมื่อเวลามองเมืองไทยหรือคนไทย มักจะเกิดมุมมองใหม่ๆขึ้นเยอะมาก..แต่ก่อนคิดว่าคนไทยดีงั้น ดีงี้ ไม่ผิด ถูกเสมอ ความที่คนไทยรักสบายก็ยิ่งชอบ ความง่ายๆของคนไทยก็ชอบ แต่พอไปใช้ชีวิตอยู่เมืองนอก หันกลับมามองประเทศบ้านเกิด อะไรก็ขัดหูขัดตาไปหมด ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน อาจจะเป็นเพราะว่าได้มองเห็นข้อด้อยของความเป็นคนไทยบ้างแล้วละ

แต่วันนี้จะยังไม่พูดถึงข้อด้อยๆที่มองเห็น แต่อยากจะจบด้วยเรื่องที่เริ่มไว้ ว่าอะไรที่หล่อหลอมไทยให้เป็นไทย? - คำตอบนั้นอยู่ในหัวใจของคนไทยทุกคนค่ะ