-- สูญเสียความสามารถในการทรงตัว --

เสียการทรงตัว และทุกๆอย่าง

จะไม่รักใครอีกแล้ววววววววววววววววววววววว

แค่แอบรัก ยังเสียการทรงตัว ขนาดนี้

ถ้าได้คบกัน หรือ ไม่ได้รักกัน จะขนาดไหนเนี่ยยยย

พอแล้ววว ไม่ไหวแล้วววววว

ในที่สุด ก็กลัวจนทนเป็นแบบนี้ไม่ได้แล้วว

ใครว่าความรัก ทำให้มีความสุข วันนี้ขอเถียง

ตอนนี้ความรักทำให้ตัวเอง เป็นทุกข์มาก

ทุกข์เพราะ เราไม่กล้า

ทุกข์แล้วเขาก็ไม่เคยรู้ว่าเราทุกข์ ยิ่งเศร้ากว่า

ทุกข์ที่กลัวว่าความทุกข์ในอนาคต จะหนักยิ่งกว่า

ทุกข์ เพราะ เราทุกข์ เอง

อยากจะมีความสุข เมื่อมองเห็นเขามีความสุข

แต่ใจมันยังไม่กว้างขนาดนั้น

ตัวเองเลยจมอยู่กับความทุกข์ต่อไป

มีคนบอกมาว่า

"เมื่อพระอาทิตย์ ได้เจอกับ พระจันทร์ ซึ่งนานๆทีจะได้เจอกัน เมื่อเจอกันแล้ว พระอาทิตย์ไม่รีรอที่บอกรักพระจันทร์เพราะ พระอาทิตย์รู้ว่า อีกนานกว่าเค้าจะได้เจอพระจันทร์อีก"

อยากเป็น พระอาทิตย์ เหมือนกัน

แต่ติดที่ไม่กล้าพอ นี่ละ

เลยเป็นได้แต่ คนที่เฝ้ารอ พระจันทร์ ให้หันมามอง

(แม้ว่า พระจันทร์ จะมองไม่เห็น หรือว่า ไม่เคยคิดจะหันมองก็ตาม)

ไม่เคยรู้สึกแบบนี้มานานแค่ไหนแล้วนะ

ปี สอง ปี สาม ปี จะ สี่ปี อยู่แล้วเหอะ

ตั้งแต่ความรักครั้งสุดท้าย จบไป

มันเหมือนว่า การมองความรัก เปลี่ยนไปด้วย

อยากจะมีรักดีๆ กะเขาบ้าง

รักที่แบบ พอดีๆ

รักที่แบบไม่ทรมาน ตัวเอง และ คนที่ตัวเองรัก

รักที่พร้อมจะยิ้มเวลาที่คนรัก ยิ้ม

และพร้อมจะเดินข้างๆ เวลาที่เขาต้องการ

อยากจะมีความรักแบบเข้าใจ

อยากจะมีความรักแบบไม่เรียกร้องมากเกินไป

แต่ตอนนี้ หัวใจและนิสัยตัวเอง

ก็คงอีกไกล ที่จะไปถึงจุดนั้น ........